ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ-ΜΗΠΩΣ ΥΠΟΚΡΙΝΟΜΑΣΤΕ?

Δεν πιστεύω πως υπάρχει κανείς που θα επιθυμούσε να πληρώνει περισσότερους φόρους,να δουλεύει περισσότερο,να πληρώνει περισσότερες ασφαλιστικές εισφορές και να λαμβάνει χαμηλότερες συντάξεις.Επίσης κανείς δεν ικανοποιείται όταν οι επιχειρήσεις πληρώνουν λιγότερο φόρο από τους πολίτες.Ξεκινώντας από αυτές τις πρώτες παραδοχές,θα ήθελα να σημειωθεί πως το ασφαλιστικό μοντέλο μιας χώρας δεν αποτελεί έναν τομέα διαχείρισης ξεχωριστό αλλά μέρος του συνολικότερου οικονομικού μοντέλου που αυτή έχει ακολουθήσει στο πέρασμα του χρόνου.
Επομένως ,μια πιθανή λύση στο ασφαλιστικό πρόβλημα μιας χώρας δεν μπορεί να αναζητηθεί ξέχωρα από μια συνολική αναθεώρηση του οικονομικού της μοντέλου.Και είναι λογικό σε μια χώρα όπως η Ελλάδα που δεν έχει ξεκάθαρο οικονομικό προσανατολισμό από τη δεκαετία του 80' εως και σήμερα,το πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος είναι πιο σύνθετο απ' ότι ίσως σε μια χώρα με δεδομένο οικονομικό προσανατολισμό όπως οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία που ακολούθησαν το νεο-φιλελεύθερο μοντέλο, η Σουηδία με το σοσιαλιστικό μοντέλο ή η Γερμανία που προσπάθησε να επιτύχει (για άλλους επιτυχώς για μένα ανεπιτυχώς) τη σύνθεση στοιχείων του φιλελευθερισμού και του σοσιαλισμού.Η Ελλάδα λοιπόν θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τον οικονομικό της προσανατολισμό:θέλουμε μια οικονομία με χαμηλή φορολογία που αποσκοπεί σε ξένες επενδύσεις και τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης άρα σε περισσότερες ασφαλιστικές εισφορές ή μία οικονομία με υψηλούς φόρους που θα μπορούν να καλύψουν τα ελλείμματα στο ασφαλιστικό αλλά και να καλύπτουν πόρους που απαιτούνται για την υγεία ή την παιδεία;
Κατά την άποψή μου η πρώτη λύση φαίνεται η ενδεδειγμένη, διότι προτιμώ να πληρώνω λιγότερους φόρους και να βρίσκουν δουλειά περισσότεροι συμπολίτες μου.Πιστεύω έτσι κι αλλιώς πως αυτόν τον δρόμο πάμε να ακολουθήσουμε τα τελευταία χρόνια.Το λάθος που κάνουμε,κατ' εμέ, είναι η λανθασμένη διαχείριση του συστήματος ασφάλισης.Αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας μας και είναι η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή!Και δυστυχώς ακόμη τα βήματα που γίνονται προς αυτή την κατεύθυνση είναι βήματα μωρού.
Θα συμφωνήσω λοιπόν με τη ΓΣΕΕ που υποστηρίζει πως αυτό είναι το πρόβλημα του ασφαλιστικού η μη καταβολή εισφορών από τους εργοδότες του ιδιωτικού τομέα που όχι μόνον βλάπτουν τους υπαλλήλους τους αλλά και όλους τους Έλληνες.Αυτοί είναι οι σύγχρονοι δήμιοι της ελληνικής οικονομίας.Αυτοί που δεν ασφαλίζουν τους υπαλλήλους τους.Όλοι γνωρίζουμε το πρόβλημα αλλά όλοι σιωπούμε λόγω της απειλής μιας απόλυσης ή της εξ αρχής μη πρόσληψης.
Και αυτό γιατί δεν έχει γίνει σχεδόν τίποτα για την καταπολέμηση του προβλήματος.Και ούτε θα γίνει κάτι, διότι ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις η έλλειψη παιδείας διαχρονικά εμποδίζει την εφαρμογή ελέγχων είτε γιατί οι ελεγκτές διαφθείρονται και αποκρύπτουν το πρόβλημα είτε γιατί απλά δεν γίνονται καν έλεγχοι.Συμπεραίνεται λοιπόν ότι επειδή δεν μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα της παιδείας ούτε σε 20-30 χρόνια που με το υπάρχον ασφαλιστικό σύστημα δεν θα χουμε να πληρώσουμε συντάξεις, πρέπει να κάνουμε κάτι άλλο.
Ας μην υποκρινόμαστε, μέσες λύσεις δεν υπάρχουν.Η πρόταση για εθελοντική παραμονή στην εργασία και μετά την ηλικία συνταξιοδότησης με ανταποδοτικά οφέλη δεν πρέπει να συζητείται ότι δεν πρέπει να περάσει.Θα πρέπει να γίνει αναθεώρηση των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων που χρίζουν προνομιακής σύνταξης.Αυτά τα παραπάνω δεν πρέπει να διαπραγματευτούν στο πλαίσιο του δημοσίου διαλόγου!Όποιος θέσει θέμα για αυτά θα χαρακτηρίζεται τουλάχιστον ως υποκριτής!Αυτά που είναι διαπραγματεύσιμα είναι η πρώωρη συνταξιοδότηση των γυναικών και η 25ετία.Η 35ετία καθώς και τα όρια συνταξιοδότησης στα 65 δεν πρέπει να τεθούν από την κυβέρνηση διότι θα ολισθήσει σε ολέθριο πολιτικό σφάλμα.
Η κυβέρνηση πρέπει να είναι διαλλακτική στο διάλογο γιατί δεν έχει το πάνω χέρι με την ισχνή αυτοδυναμία που έχει.Ήδη καθυστέρησε και πήγε πίσω το θέμα 3,5 χρόνια,δεν χωρά άλλη αναβολή.Το ασφαλιστικό πρέπει να λυθεί τώρα με ήπιες όμως λύσεις για να μην ξεσηκωθεί ο κόσμος όπως έγινε στην περίπτωση της δήθεν μεταρρύθμισης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.Και μπορεί να λυθεί το ασφαλιστικό με κάποια μέτρα όπως τα προαναφερθέντα, αλλά μαζί να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για το πρόβλημα της εισφοροδιαφυγής που ταλανίζει την Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια περίπου, μετά την 'ελευση των μεταναστών που οι περισότεροι δεν πληρώνουν εισφορές ούτε καν φόρους,αλλά και μετά την άναρχη και ανεξέλεγκτη ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα όπου η πλειοψηφία των εργοδοτών δεν πληρώνουν εισφορές.
Η κοινωνία επιθυμεί αυτή τη λύση και η κυβέρνηση πρέπει επιτέλους να αναταποκριθεί στην οριακή εμπιστοσύνη που της έδωσαν οι πολίτες για δεύτερη φορά.
Αλλά προς Θεού,ας μη μιλούν οι υποκριτές και οι φαρισαίοι που τόσα χρόνια άφηναν το πρόβλημα να σέρνεται...!